نمایندگی در خدمت مردم یا نمایش تبلیغاتی

مهردنا/ارسالی مخاطبان- در قاموس سیاست مدرن گویی قاعده جدیدی وضع شده است: اگر نمی‌توانی پروژه‌ای را به سرانجام برسانی دست‌کم شکستش را با چنان هیاهویی جشن بگیر که کسی جرأت نکند بپرسد «پس نتیجه چه شد؟» این دقیقاً همان نمایشی است که این روزها در بویراحمد،دنا و مارگون اجرا می‌شود؛ نمایشی که در آن پروژه‌های حیاتی منطقه قربانی ترکیبی مرگبار از بی‌کفایتی اجرایی و زرنگی تبلیغاتی شده‌اند.

در حالی که مردم حوزه انتخابیه بویراحمد، دنا و مارگون در انتظار تحولی ملموس در زیرساخت‌ها و معیشت خود بودند، آنچه از عملکرد نماینده در مجلس مشاهده می‌شود چیزی جز سیاستِ نمایش و مدیریتِ شعار نیست. کارنامه ایشان به جای پیشرفت پروژه‌ها، با توقف طرح‌های عمرانی و روایتی تبلیغاتی از شکست‌ها رقم خورده است.

یکی از ملموس‌ترین مصادیق این ناکارآمدی پروژه خودروهای هیبریدی سقاوه است. این طرح که با کوهی از وعده‌ها و مانورهای رسانه‌ای به عنوان یک امید بزرگ برای منطقه معرفی شد اکنون به شعاری سیاسی فروکاسته شده که در پوشش وعده‌های انتخاباتی محو گشته است. مردم خواستار نتیجه‌اند نه طرح‌هایی که از همان ابتدا در راهروهای مجلس بی‌بهره از پشتوانه و برنامه‌ریزی واقعی مطرح شده بودند.

در موضوع سد ماندگان نیز با یک شانتاژ رسانه‌ای تمام‌عیار روبه‌رو بودیم، در حالی که تبلیغات گسترده کوشید اینگونه القا کند که ایستادگی نماینده به توقف پروژه انجامیده واقعیت میدانی حکایت دیگری دارد. آنچه در رسانه‌ها به عنوان پیروزی جلوه داده شد در عمل با پیشرفتی ناچیز و تقریباً صفر به بن‌بست خورده است. این شکاف عمیق میان ادعا و واقعیت اعتماد عمومی را به شدت خدشه‌دار کرده است.

نکته تأسف‌بار دیگر وضعیت گاز مختار است؛ پروژه‌ای که تمام مقدمات اداری و زیربنایی آن در دوره نماینده پیشین به پایان رسیده بود و انتظار می‌رفت اکنون شاهد پیشرفت فیزیکی و عملیاتی شدن آن باشیم. اما امروز این پروژه نیز همچون بادکنکی در هوا معلق مانده و گامی واقعی به سوی اجرا برنداشته است. وقتی طرحی با زیرساخت‌های آماده در دوره فعلی به بن‌بست می‌رسد، باید پرسید که ضعف در چانه‌زنی و ناتوانی در تخصیص و پیگیری بودجه‌های عملیاتی تا کجا ادامه خواهد داشت؟

این ناکارآمدی ریشه در لایه‌ای عمیق‌تر دارد: بی‌عدالتی در توزیع منابع. افشاگری‌های اخیر حتی از زبان اعضای شورای شهر از نابرابری آشکاری پرده برمی‌دارد. بودجه‌های کلان به سوی برخی از مناطق خاص سرازیر می‌شود، حال آنکه بخش‌های محروم حوزه بویراحمد، دنا و مارگون با کمبودهای ابتدایی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در این میان باید پرسید: نماینده این حوزه در کجا ایستاده است؟ آیا او صدای عدالت‌خواهی است یا سکوت‌کننده در برابر این توزیع ناعادلانه؟

در نهایت دوران شعارهای پوچ و مانورهای تبلیغاتی به سر آمده است. مردم این دیار فرزندان شایسته و تحصیل‌کرده خود را در عرصه‌های کلان تصمیم‌گیری ندیدند و در مقابل شاهد پروژه‌هایی بودند که پیش از تولد در کما فرو رفته‌اند.

اگر نماینده فعلی از نقش یک ناظر منفعل به کنشگری اجرایی و پیگیر تغییر رویه ندهد این نارضایتی فزاینده، سرآغازِ فرجامی تلخ برای اعتبار سیاسی وی خواهد بود.

انتهای پیام/