کارخانه رویایی مارگون که قرار بود تا ۱۴۰۴ به تولید برسد به یک دروغ بزرگ صنعتی تبدیل شد/ پشت پرده هیاهوی رسانه‌ای تیم استاندار و نماینده

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی مهردنا، آن روزها اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۴ بود. دوربین‌ها روشن، بیل‌ها در زمین و وعده‌ها آنقدر بزرگ که باورنکردنی به نظر می‌رسید.

یدالله رحمانی استاندار و محمد بهرامی نماینده بویراحمد،دنا و مارگون در مراسمی پر سر و صدا در منطقه سقاوه، کلنگ کارخانه تولید خودروهای هیبریدی را با سرمایه‌گذاری ۵۰۴ میلیون دلاری به زمین زدند. اما وعده‌ای که بیش از همه در خاطر ماند این بود که تا پایان سال ۱۴۰۴ این کارخانه وارد مرحله تولید خواهد شد.

با گذشت یکسال از آن وعده ها نه تنها خبری از تولید نیست بلکه سرمایه‌گذار  خارجی پروژه ( اگر اصلاً وجود خارجی داشته ) با جیب‌های پر از وعده‌های تحقق‌نیافته استان را ترک کرده و هیچ ردپایی از او باقی نمانده است.

در همان مراسم کلنگ‌زن رحمانی با لحنی قاطع اعلام کرد: شرکت چینی آخرین تکنولوژی را به استان منتقل خواهد کرد و این پروژه طی هفت سال، جایگزین واردات خواهد شد و اما مهم‌ترین وعده‌ای که به مردم مارگون و کل استان داده شد زمان‌بندی تولید بود. استاندار و نماینده بارها در مصاحبه‌های خود تأکید کردند که روند اجرایی پروژه چنان سریع پیش می‌رود که مردم تا پایان سال جاری شاهد خروج خودروهای هیبریدی از خط تولید این کارخانه خواهند بود.

محمد بهرامی حتی فراتر رفت و از بومی‌سازی ۷۰ درصد فناوری طی پنج سال سخن گفت؛ گویی کارخانه از فردای کلنگ‌زنی به بهره‌برداری رسیده است.

اما در پشت صحنه این هیاهوی رسانه‌ای واقعیت چیز دیگری بود. سرمایه‌گذار پروژه که قرار بود غول صنعتی مارگون را بسازد پس از چند هفته فعالیت نمادین آن هم فقط برای ثبت تصویر بدون هیچ توضیحی ناپدید شد. کارگرانی که با امید به وعده اشتغال ۲ هزار نفری مشغول بکار بودند حتی یک روز حقوق هم دریافت نکردند. ماشین‌آلات جمع‌آوری شد و زمین سقاوه بار دیگر به همان خلوت همیشگی بازگشت.

سؤال اینجاست: نظارت استانداری بر این سرمایه‌گذاری ۵۰۴ میلیون دلاری کجا بود؟ چه تضمینی از سرمایه‌گذار گرفته شده بود که استاندار با این اطمینان وعده تولید تا پایان سال می‌داد؟

فضاحت بزرگ ماجرا فقط فرار سرمایه‌گذار نیست. رسوایی اصلی آنجاست که تیم رسانه‌ای استاندار و نماینده بویراحمد با تمام توان این پروژه جعلی را به عنوان بزرگترین دستاورد صنعتی استان معرفی کردند و هر رسانه منتقدی که درباره اصالت سرمایه‌گذار یا واقعی بودن رقم ۵۰۴ میلیون دلار سؤال می‌پرسید متهم به تخریب پروژه‌های ملی و ناامیدی در استان می‌شد.

حالا اما همه چیز روشن شده است. هیچ کارخانه‌ای در کار نبود، هیچ شرکت چینی پشت این پروژه نبود. هیچ تولیدی قرار نبود تا پایان سال ۱۴۰۴ شروع شود. فقط یک مراسم کلنگ‌زنی، چند دوربین، یک استاندار خوش‌قبول، یک نماینده پرشور  و یک دروغ بزرگ صنعتی که به خورد مردم داده شد.

اکنون که زمان اثبات وعده‌ها فرا رسیده و شکست پروژه عیان شده، از یدالله رحمانی و محمد بهرامی خبری نیست. نه استانداری پاسخگوی وعده تولید تا پایان سال است و نه نماینده مجلس توضیح می‌دهد که چطور بدون کوچک‌ترین پشتوانه‌ای، چنین پروژه عظیمی را به مردم استان قول داده است.

مردم کهگیلویه و بویراحمد همچنان چشم به راه اشتغال و توسعه هستند اما پروژه‌های از جنس مارگون تنها چیزی که برای آنها به ارمغان می‌آورد، ناامیدی از مسئولانی است که وعده‌های رویایی می‌دهند و سپس سکوت می‌کنند.

این آخرین باری نیست که استاندار و نماینده از پروژه بزرگ دیگر سخن می‌گویند، اما مردم فراموش نخواهند کرد که چگونه یک کارخانه ۵۰۴ میلیون دلاری که قرار بود تا پایان سال ۱۴۰۴ به تولید برسد، تبدیل شد به یک زمین خالی و یک وعده دروغین دیگر.