مراسم تودیع و معارفه مدیرعامل سابق و جدید شرکت سیمان یاسوج با حضور مسئولان ارشد هلدینگ آتیه صبا برگزار شد. در این مراسم علی مفتخر بعنوان مدیرعامل جدید این شرکت منصوب شد

احسان یاوری مدیرعامل شرکت سیمان یاسوج، از سمت خود برکنار شد و علی مفتخر بوشهری که پیش از این مدیر کارخانه سیمان یاسوج بود، به عنوان مدیرعامل جدید این مجموعه منصوب شد.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی یاسوج با تأکید بر شفافیت در انتصابات، از عدم دخالت سیاسی در مدیریت دانشگاه خبر داد و گفت: انتصابات بر اساس شاخص‌ها و شایستگی‌های مدیریتی انجام شده است. وی در نشستی با رسانه‌ها از راه‌اندازی واحد دیالیز گچساران با ۱۰ تخت خبر داد و بر ضرورت استفاده از ظرفیت جوانان و تجربه پیشکسوتان برای بهبود خدمات بهداشتی تأکید کرد.

محمد بهرامی نماینده بویراحمد، دنا و مارگون با توجیه غیبت خود در جلسه توزیع اعتبارات استانداری با ادعای «جلسه مهم سرمایه‌گذاری با اخبار خوب آینده» همان روایتی را تکرار کرد که پیش‌تر درباره توقف سد ماندگان وعده داده بود وعده‌ای که هرگز محقق نشد و ساخت سد با سرعت ادامه یافت

در حالی که دکتر تاجگردون نماینده گچساران با اجماع آراء در هیئت رئیسه کمیسیون برنامه و بودجه تثبیت میشود، همتای بویراحمدی او در کمیسیون انرژی حتی نتوانست حداقل آراء را برای حفظ جایگاه خود کسب کند. تفاوت این دو مسیر را باید در نگاه تخصصی در مقابل رفتارهای نمایشی جستجو کرد.

طی حکمی از سوی استاندار، محمدعلی آروس به عنوان معاون مدیرکل دفتر فنی، امور عمرانی، حمل و نقل و ترافیک استانداری کهگیلویه و بویراحمد منصوب شد.

طی حکمی، علی جعفری به عنوان ریاست مرکز بهداشت شهرستان کهگیلویه معرفی شد.

خیانت فریادی خاموش است از دلِ زخم‌های بی‌شفا... گاهی نه برای یافتن کسی جدید، بلکه برای یافتن تکه‌های گم‌شده‌ی خود در آینه‌ی رابطه‌ای فرسوده، شاید این پایانِ مسیر نباشد بلکه شروعِ دردی باشد که درمانش نه با سرزنش که با شنیدنِ حقیقتِ ناگفته‌ها ممکن است

انتقال تیم فوتبال شهرراز به یاسوج که با وعده‌های بلندپروازانه محمد بهرامی برای احیای ورزش منطقه کلید خورد، به‌ دلیل تصمیم شتاب‌زده و بدون پشتوانه او نه‌ تنها به موفقیت نرسید بلکه با سقوط تیم به لیگ دسته دوم موجی از ناامیدی و بی‌اعتمادی را در میان هواداران و جامعه ورزشی استان رقم زد.

زمانی که آخرین درخت دنا به تیغ تبر بی‌رحم بسپارند، زمانی که آخرین چشمه‌اش به خشکی و خاموشی بگراید، آنگاه خواهیم فهمید که نه میزبانی همایش‌ها، نه عکس‌های یادگاری بر فراز قله‌ها هیچ ارزشی نداشته است اما افسوس که شاید آن روز برای جبران این غفلت بسیار دیر باشد