مهر دنا/ ناصر نیکدل نوشت: در میان پنداشت هایم می بافتم برای خود ، قریه ای مطلوب و فردایی روشن ،جوانه های امید را در خود پرورش می دادم اما امروز ، فی الواقع حالِ خود و مردمانم چنان رو به اضمحلال نشسته است که خیزش و رهایی دوباره اش مشروط به یک امر و

نویسنده فقط در قید و بند درست‌بودن منطق روایی است اما پاشنه‌ی آشیل سیاست‌مدار آن‌جاست که اقناع‌کنندگی را بر منطق روایتش ارجح می‌داند و خود را به مسلخ می‌برد.

وی بر خلاف شایعات با روشنفکر و هوادارانش اختلاف فکری یا سیاسی مبنایی نداشته و روزگاری هواداران هر دو نیز در یک جبهه با رقباء رقابت کرده اند که اکنون ذیل نام اصولگرایی فعالیت دارند.

غلامرضا تاجگردون را هم نمی توان شناخت، نه مشی سیاسی مشخصی دارد و نه معلوم است چگونه این همه منصب و عنوان را به‌ دست آورده است.

مردم دیگر کلید تغییر و آینده روشن را در دست هیچ گروه، حزب و حتی شخصی جستجو نمی کنند، شرایطی اجتماعی حاکم بر کشور بشدت آلوده ی منفعت طلبی شده و انتخابات برای عده ای از افراد جولانگاه کسب منفعت خواهد بود.

شورای نگهبان با همه قداست و نظارتش آن گونه که شایسته نام قهرمانان و قانون و آرمان خواهی نسل جدید انقلاب بوده، راه را بر این مهاجمان به دین و ولایت نبسته است!

نادیده گرفتن فرهنگ و اداب بزرگان این سرزمین، پدران و مادران ما خود تفکر پیر و خطرناک و ظلمی ست که در لباس جوانگرایی ممکن است متوجه ان ها شود.

یکی از زیباترین و عارفانه ترین فرازهای دعای کمیل آن جاست که می فرماید:(فهبنی یا الهی و سیدی و مولای و ربی صبرت علی عذابک فکیف اصبر علی فراقک) و این نهایت وارستگی عرفانی است.

انتشار تصاویری از قطع درختان کهنسال بلوط به بهانه‌ی تعریض جاده سی‌سخت_یاسوج، نام این شهر کوچک یعنی سی_سخت را در فضای رسانه ای کشور بر سر زبان ها انداخت و خبر این قتل عام در صدر اخبار محیط زیستی کشور نشست.

گویا با نشست ها و مباحثه های گوناگون اشخاصی از این جریان تعمدا و یا سهوا (غفلت از حق) چاقو بر گردن این جریان گذاشته اند و با منفعت طلبی جریانی خود، در صدد لطمه بزرگی به این جریان هستند.